همیشه پشت ویترینی برا من نمیدی حتی بم یه علامت من میشم تو حسرتت پیر انگار رد شدم از لب تیغ توی دنیا خوشم میاد فقط از تو اخه چطور میشه چشمو رو تو بستو مگه میشه تورو فراموش کرد صدای تو لالاییه برا گوشم بیا پیشم اب بده بم کویرم دردت از پا دراورد منو همه جاده ها انگار وصلن بهت بگو کجا من باید برمو غما دارن میکنن منو تموم نداشت لحظه های خوش من دووم اون همه هیجان جاشو داد به غم قندیل شد شعله های کشندمون اگه عاشق بشی باید تهش دق کنی از دوری منتظری ببینی که دل میده چه دستوری گاهی اصلا نمیفهمی مهم نیستی تو واسه اون بعضی آدما بی رحمن باید خیلی مواظب بود انقد فاصلم ازت طویله که من درد دارم قد یه قبیله مثل ماه پشت ابری دایما میدونم تو نمیشی مال من اگه عاشق بشی باید تهش دق کنی از دوری منتظری ببینی که دل میده چه دستوری
