من

میزنه به زور ضربان. میخوام برسم بهشون میشن هِی دور هدفام
واسه سانسوره من باید تو سلول شَن حرفام
منم یروز میریم از یاد. کسی گوش نمیده هرچی میزنم فریاد
من هزار چهره شدمو کسی نشناخت.توی دنیای تیره ام مُطیعه رنگا
میزارم دست روی دست. هرچی حسای بدی ک تو تن لونه کرد
مگه میره با یه خوشحالی از روی جبر. منکه رویاهامو دیدم شب روی تخت
زخم روی زخم هرچی ک بد بوده هست. لبخندا شده نتیجه سرکوبه غم
یه آدمه ساده جماعته انبوهه پَست.که اَ ناچاری شبو روزو دست بوسه تَر.سه