خون

تو که میدونی همیشه لبخندات روی صورته من بوده
ولی حالا عکسا و نامه ها. حرفامون همراهه من سوخته
بِیبیه تُخصَم مگه میشه از غمه دوریت نخونم هرروز هِی
چشماتو از من دزدیدی چرا حالا چشمات پُر ولی از خون شه؟
شدم یه مُرده ندارم احساس. جای قرصام تورو میدیدم ایکاش
اون شد مسکنه قلبه مُردم ولی دیگه هیچ قرصی نشد چشماش
پِلکام تیره اَکتام حرصی. بعده تو قلبم عشقو تو جنس دید