یاده قدیم هنوز. تو مغزمه بچگی رنگین کمون بود منم مُردَم همونروز. سیگارم پلوم موند چقد جالبه افکاره عجیبم. انگار تو دنیایِ جدیدم همه غریبن همه درگیرن. چرا با خودم جنگیدم پَ همه بهم میگن بدبینم خوندم تو همون دنیاییکه مردُمِش روحمو دَریدن هه (اینا خاطراته خوبمونه. ما رونده از همه جا توی خونه ...تک و تنها میرم جاده ای که روبرومه پُره دوده اما تَش به سویه نوره...)
